ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ - ΤΙ ΜΗ ΤΕΧΝΗ

 

Τι είναι  Τέχνη, τι μη Τέχνη και τι τ` ανάμεσά τους (όπως θα έλεγε κάποιος Ποιητής), είναι ένα ερώτημα πολύ σοβαρόκαι υποτίθεται ότι δεν είναι πρέπον να απασχολεί άτομα σαν εμάς που το μόνο που μας δίδαξαν είναι να υπερασπιζόμαστε  <<ταανάγλυφα μιάς τέχνης ταπεινής>>, όπως είναι η <<Δασοπονία-Γεωτεχνία>>.  Παρά ταύτα, θρασύτατα επιμένουμε και διερωτώμεθα:

Γιατί οι συμετρίες, οι αρμονίες και οι ρυθμοί <<εξευγενίζουν>> τη ζωγραφική, την γλυπτική, και τη μουσική, ενώ οι ίδιες ασθητικές ποιότητες αποσιωπώνται στη Δασοπονία-Γεωτεχνία;

Γιατί η  ιδιαίτερη στάση που παίρνει το εγώ απέναντι στα αντικείμενα, για να αποκαλύψει κρυφά νοήματα και αξίες, συνιστά <<πνευματικότητα>>, όταν αναφέρεται στις ευγενείς τέχνες, και επιμεμπτό κουσούρι, όταν συνδέεται με την καλοφαγία;

Γιατί περιφρονούνται η φαντασία και ο πνευματκός μόχθος που καταβάλλει ο<<Δασολόγος-Γεωτέχνης>> για να δώσει ζωή,  να μορφοποιήσει, να συνθέσει και να εναρμονίζει τις βουβές πρώτες ύλες, ώστε να παραχθεί αισθητικό νόημα και απόλαυση, ενώ οι ίδιες αρετές χαιρετίζονται ως ταλέντο και δημιουργικότητα, όταν υπηρετούν τις λεγόμενεςκαλές τέχνες;

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε  ενώπιον μιας καταχθόνιας σκευωρίας  εις βάρος της<<Δασοπονίας-Γεωτεχνίας>> αλλά δεν θα σταθούμε εδώ. Το μείζον πρόβλημα έγκειται αλλού: Τέχνη ή μη Τέχνη, η <<Δασοπονία-Γεωτεχνία>> από την στιγμή που φιλοδοξεί (από αλαζωνεία; από ακατανίκητη ώθηση των καιρών; από τις επιταγές της μόδας;) να παρεκλίνει από την πεπατημένη της  παραδοσιακής<<Δασοπονίας-Γεωτεχνίας>>, αντιμετωπίζει την αντίσταση της καθεστηκίας <<τάξης>> και την απειλή της <<ανοστιάς>>. Μπορούμε να ισχυρισθούμε εκ του ασφαλούς ότι δύσκολα υιοθετούνται – συνήθως  απορρίπτονται – εκτός εάν σεβαστούν τον βαθύτερο πυρήνα της <<Δασοπονίας-Γεωτεχνίας>>. Επίσης όσο περισσότερο συγκροτημένη σε <<σύστημα>> είναι μιά <<Δασοπονία-Γεωτεχνία>> τόσο ισχυρότερες είναι οι αντιστάσεις της, απέναντι στα <<δημιουργικά>> ή ρηξικέλευθα εγχειρήματα.

(f): Πηγές: Χ. Ζουράρις.''Δειπνοσοφιστής'', Εκδόσεις  Ίκαρος,1999.

Θεσσαλονίκη  Απρίλιος 2010.

Για την ''Γεωτεχνική  Επι-κοινωνία''

Ιωάννης  Ανδρονικίδης Γεωπόνος

Στέφανος Ζντζόβας  Δασολόγος